TAS

TAS staat voor trauma-automatisme-saboteur. Het is een methode die wij door zelfonderzoek hebben ontwikkeld om inzicht te krijgen in bepaald gedrag en daardoor onszelf te veranderen.

Het begint met het herkennen en erkennen van een saboteur. Deze saboteur is iets in jezelf, een vorm van gedrag, denkpatroon, gevoel, waarbij je je eigen ‘vijand’ bent in een bepaalde situatie. Bijvoorbeeld: jalouzie, boosheid, angst, fobie, ongeduld. Dit onhandige gedrag komt voort uit een vroegere situatie (trauma) waarbij je een bescherming hebt gevormd (automatisme). Nu de situatie veranderd is, keert dit automatisme zich tegen je en wordt het een saboteur. Je saboteur probeert je duidelijk te maken dat het automatisme niet meer nodig is!

We hebben in onszelf stukjes die we niet begrijpen, bijvoorbeeld waarom we heftig reageren in een bepaalde situatie, waarom dat óns nu net overkomt, …. het lijkt wel of we onszelf af en toe saboteren!

Deze stukjes, deze “saboteurs” brengen ons ergens waar we, zo lijkt het, niet willen zijn. Dat kan een situatie, gevoel, gedachte of handeling zijn.

Deze saboteurs houden het lichaam, de gedachten, emoties en handelingen in een precair evenwicht. Waarom? Omdat mensen automatismen hebben ontwikkeld die zo strak zitten dat ze er bijna in stikken. De saboteur saboteert, doorbreekt een automatisme.

Waar komen die automatismen vandaan?

Automatismen zijn ontstaan na een schok (trauma) of om een dreiging, meestal uit de jongste jeugdjaren, te kunnen overleven. Dat automatisme was op dat moment de beste oplossing die iemand had om te “overleven”, de schok te doorstaan. Het was absoluut een bescherming op dat moment. Het automatisme bood toen veiligheid.

Die oplossing werkte zo goed, dat hij werd vastgelegd in het primitieve, reptiele brein, als een automatisme, als niet-bedacht vecht/vries/vlucht gedrag. En zonder erbij na te denken wordt die oplossing ook nu nog toegepast, iedere keer als een soortgelijke situatie dreigt te ontstaan . Van bescherming naar knellend en piepend, roestig harnas. Want veiligheid wordt nu geassocieerd met het automatisme.

Vergelijk het maar met een ridder, die iedere dag gewoontegetrouw, min of meer onbewust, zijn harnas aantrekt. Dat is heel handig als je naar het slagveld moet, maar als het vrede is en je wilt in de tuin werken dan gaat het harnas knellen. En met een zwaard kun je moeilijk rozen plukken. Je wordt er narrig van!

Als je de saboteurs inziet, kom je direct bij je automatismen, en daarna ook bij je oude trauma’s en bedreigingen. Automatismen en saboteurs vormen samen een dubbelganger, je tweede natuur. Je denkt dat je je harnas bent, maar is dat werkelijk zo?

Wij hebben in onze praktijk al veel saboteurs geholpen om automatismen te doorbreken door inzicht te bieden op het achterliggende trauma. Saboteurs kunnen zijn: boosheid, ongeduld, kritiek, aggresie, duikgedrag, jalouzie, starheid, behoefte aan controle, fobieen, eetstoornissen, please-gedrag.

Trauma – automatisme – saboteur. We kunnen ze inzichtelijk maken en wegnemen, in omgekeerde volgorde. Daar gebruiken we spiertesten, testbuisjes en gesprekken voor waarbij we rechtstreeks aan het lichaam vragen hoe het zit. Wat het lichaam nodig heeft.

  • Wie ben jij werkelijk?
  • Wie ben jij, zonder knellend harnas, automatisme, trauma’s?
  • Wie ben jij, als je van jezelf de ruimte krijgt om jezelf te zijn?

Wij kunnen alleen maar zeggen: ervaar het maar.


Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>